Artky 的个人资料takky_art照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
1月18日 Hong Kong Staff Party (S.B.A. JAPAN) 11-13 JAN 08เพิ่งกลับมาจากฮ่องกง เมือ่วันที่ 13 ที่ผ่านมา
อยากจะบอกว่าหนุกมาก
ถ่ายรูปกันจนลืมวัยกันเลย
ได้รุปมาทั้งหมด 10 กล้อง 5555
เอาลงไม่หมดซะที เพราะเลือกรูปไม่ถูก
แต่ก้อหนุกดี
ทำให้ลืมเรื่องเครียดไปเยอะ
แต่ก้อไม่ลืมคิดถึง..."คนๆนึงนะ"....
วันนี้ต้องรีบกลับบ้านไปดูหนังแหละ
ไว้มาอัพเดทใหม่นะ
ปล. วันก่อนมีคนติ๊งต๊องโทรมาหัวเราให้ฟังด้วยล่ะ
ขอบใจนะที่โทรมา....เค้ากะลังคิดถึงตะเองอยู่เลยล่ะ....5555 บ้าไปแย้วววววววว 1月7日 แบบนี้ไง....เราถึงลืมเธอไม่ได้ซะทีก้อเพราะว่าแกเป็นแบบนี้ไง .... เราถึงลืมไม่ได้ซะที
ดีใจนะที่ได้เจอกัน
ไม่ว่าเราจะห่างกัน
ไม่ว่าเราจะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้พูดคุยกัน นานแค่ไหน
แต่เมื่อเรากลับมาเจอกันอีกครั้ง
เค้า...ยังทำให้เรารู้สึกดีเหมือนเดิม ทุกครั้ง
เค้า...ยังเป็นคนเดิม
เค้ายังมีความเป็นเพื่อนให้เราเหมือนกับทุกครั้งที่คบกันมา
เค้า...ยังเป็นเพื่อนเราเสมอ
อยากบอกนะ...
ว่า...ขอบคุณมาก
ขอบคุณที่ยังเหมือนเดิม
แม้เราต่างมีใครเคียงข้าง
แต่อย่างน้อยเค้าก้อทำให้เราเชื่อ และเข้าใจว่า
เราจะไม่มีวันเปลี่ยนไป
เรายังคงรัก...ในมิตรภาพของเรา
ครั้งนึงเราเคยกลัวนะ....เคยกลัวว่าวันนึง
วันนึงถ้าเรารักใครซักคนที่ไม่ใช่เค้า...
เรากลัว....กลัวว่าวันนั้นเราจะลืมเค้า...
เรากลัว...
แต่วันนี้เรากลับเชื่ออย่างนึง...
ในวันข้างหน้า
ไม่ว่าเราจะรักใคร
ไม่ว่าเราจะเริ่มต้นกับใคร
สิ่งนึงที่เราเชื่อก้อคือ......
......เราจะไม่มีวันลืมกัน.....
เราเชื่อมั่นในตัวเอง....ว่าเราจะไม่ลืมเค้า...คนที่ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งที่เจอ
คนที่ทำให้เรารู้สึกว่า....เราไม่ได้อยุ่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้
ในทางกลับกัน....เราก้อเชื่อ ว่าเค้าก้อคงไม่ใจร้ายเกินไป
ที่จะลืมเพื่อนคนนี้
คงไม่ใจร้ายที่จะลืมว่า....ครั้งนึง เค้าเคยได้รีบความรุ้สึกดีๆจากผู้หญิงคนนึง
แม้ว่าในวันนี้....เรา 2 คน ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
แน่นอน สิ่งนึงที่จะไม่เปลี่ยน
คือมิตรภาพ.....ความทรงจำ...
ที่มันจะอยุ่ในใจเราตลอดไป
สัญญา...
.
** ดีใจที่อย่างน้อยครั้งนึง...เราเคยเป็นเพื่อนเธอ **
ปล. ขอบคุณนะอ๋อง
ขอบคุณมาก
ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันมาจนวันนี้ และหวังว่าจะตลอดไป
1月5日 บางทีอาจต้องทำในสิ่งที่ใจไม่ได้สั่งบางที่คนเราอาจจำเป็นต้องเลือกทำในสิ่งที่ใจตัวเองไม่ได้สั่ง
เคยมั้ย.......
 หลายครั้งที่ต้องฝืนทำ
หลายครั้งที่ต้องฝืนยิ้ม
ถ้าถามว่ายากมั้ย
คงตอบว่า...ชินมากกว่า...
เพราะทำมานานแล้ว
เริ่มรู้สึกอยากอยุ่คนเดียวอีกแล้วล่ะ
เริ่มเบื่อตัวเองอีกแล้ว
ถ้าวันนึงมีบางอย่างเกิดขึ้น
ขอแค่เพียง....มีคนเข้าใจ
ไม่ขอมากมาย.
..ขอแค่...แก...ที่เข้าใจชั้นก้อเกินพอแล้ว
11月12日 ดีใจที่เป็นคนๆเดียวกันมีหลายสิ่งที่เกิดขึ้น บางอย่างมันดูกระทันหันเกินไป จนบางทีเราลืมถามใจตัวเอง ว่าเรารุ้สึกยังไง กับสิ่งที่เจอ หรือเรื่องราวที่ได้พบ .....เจ็บมั้ย......ทุกข์หรือเปล่า....ยังพอยิ้มได้อยู่มั้ย.....
จนมาวันนึง วันที่เหมือนมีบางอย่างมาสะกิดที่ใจ วันที่มีบางอย่างเข้ามากระซิบเบาๆว่า......เจ็บแล้วนะ นั่นน่ะสิ....กว่าจะรอให้ถึงวันนั้น.....มันก้อดูเหมือนว่าจะสายเกินไปแล้ว ....ที่จะรู้..ว่าใจตัวเองกำลังเจ็บ......
ชั้นเคยคิดที่จะเลือกเดินออกไปจากชีวิตแกนะ แต่ก้อไม่เคยทำได้สักครั้ง จนมาวันนั้น...ชั้นเพิ่งรู้ เพิ่งรู้...ว่าชั้นขาดเพื่อนอย่างแกไม่ได้ ไม่รู้สิ ชั้นไม่คิด ไม่สน ว่าสำหรับแก ......ชั้นเป็นอะไร......ในสายตาแก.... ชั้นไม่สนว่าชั้นจะเป็นเพื่อนที่มีความสำคัญ ..... หรือไม่สำคัญเลย ชั้นรู้เพียงแต่ว่า......ชั้นมีความสุขที่ได้อยุ่ใกล้แก ชั้นมีความสุขที่ได้เห็นแกยิ้ม และที่สำคัญ........ชั้นมีความสุขที่ได้เห็นแกมีความสุขกับคนที่แกรัก......
สิ่งที่ชั้นสนใจเลยมีอยู่อย่างเดียว .....นั่นก้อคือ.....เมื่อเห็นแกเศร้า ใบหน้าแกหมดรอยยิ้ม ชั้นจะทำยังไง ........นั่นแหละ คือสิ่งเดียวที่ชั้นคิด สิ่งเดียวที่ชั้นต้องหาคำตอบ... ………“ชั้นจะทำยังไง เพื่อให้เพื่อนคนที่มีความสำคัญกับชั้นมากคนนี้ กลับมามีรอยยิ้ม และมีความสุขเหมือนที่ชั้นเคยเห็น”...........
ไม่ว่าอะไรก้อตาม แค่อยากให้เพื่อนคนนั้น (แกคงรู้อยุ่แล้วแม้ชั้นจะไม่บอก) ได้รับรู้ว่า........ชั้นจะไม่มีวันเลือกเดินออกไปจากชีวิตแก มีเหตุผลเดียวที่จะทำให้ความเป็นเพื่อนของเราสิ้นสุดลง นั่นก้อคือ...............แกไม่ต้องการเพื่อนอย่างชั้นแล้ว.......... เมื่อนั้นแหละ.........เมื่อวันที่แกเลือกเดินออกไปจากชีวิตชั้นเองมาถึง เมื่อนั้น........ชั้นถึงจะเลิกเป็นเพื่อนกับแก
ชั้นดีใจนะ ที่บางครั้งเราทั้งคู่ไม่ต้องมีคำพูดจาใดๆ มาอธิบายความรู้สึก แต่เราก้อเข้าใจกัน ชั้นดีใจที่ชั้นกลับมาเจอแกอีกครั้ง ถ้าวันนั้นชั้นไม่ได้รู้จักแก วันนี้ชั้นคงเสียใจมาก
..........ชั้นไม่เคยเสียใจเลย ที่ครั้งนึง ชั้นเคยรักผู้ชายคนนี้...... .....และชั้นก้อดีใจมาก ที่ผู้ชายที่ชั้นเคยรักวันนั้น เป็นคนเดียวกับเพื่อนที่ชั้นรักมากในวันนี้
9月21日 เพื่อน......กูรักมึงว่ะไม่ได้อัพนานเลยอ่ะ
ช่วงนี้วุ่นๆอยุ่ แต่มีเรื่องที่อดมาเขียนไว้ไม่ได้มาลงแหละ
เมื่อวานนี้ไปดูหนังมาล่ะ เรื่อง เพื่อน.....กูรักมึงว่ะ BANGKOK LOVE STORY
หนุกมากกกกกกกก......ดูแล้วชอบมากเลยล่ะ
สำหรับใครที่มีความรัก ห้ามพลาดเรื่องนี้เด็ดขาด.....ขอบอกเลยนะ
เพราะว่าสมควรไปดูอย่างยิ่ง
อยากจะบอกว่า ความรู้สึกตอนก่อนเข้าโรงหนังกับตอนออกจากโรง
มันต่างกันลิบลับเลยอ่ะ
เป็นหนังที่ดูเสร็จแล้วยิ้มออกมาจนถึงบ้านก้อยังอารมณ์ค้างอยู่ (จิงๆ นะ)
ความรักสามารถเกิดขึ้นได้กับทุกเพศทุกวัย ไม่สำคัญว่าเค้าทั้งคู่จะเป็น หญิงกับหญิง หรือชายกับชาย
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด มันขึ้นอยู่ ....ความรักความห่วงใยที่คนทั้งคู่มีให้กันมากกว่า
ดูหนังเรื่องนี้แล้วรู้สึกดีนะ
สำหรับคนที่มีอคติกับคนประเภทนี้ ยิ่งควรจะไปดูเป็นอย่างยิ่ง
เชื่อได้เลยว่าหนังเรื่องนี้ไปได้ไกลแน่นอน
ชอบอ่ะ
เรื่องบางเรื่องเราควรเห็นกับตา หรือลงมือพิสูจน์ ก่อนที่เราจะตัดสินอะไรเพียงแค่ภายนอก
ความรักของคนสองคนดูยิ่งใหญ่จัง
ความห่วงใยที่ทั้งคู่มีให้กัน ดูแล้วก้อสะท้อนสังคมเหมือนกันนะ
ถ้าคนในสังคมทุกวันนี้มีความรักความห่วงใยกัน สามัคคีคงดี
ถ้าวันนึงมีคนที่รัก เป็นห่วง และแคร์เราแบบนี้บ้าง คงจะดีเนอะ
ปล. ชอบพระเอกอ่ะ เมฆ.....ตอนผมยาวน่ารักก่าเยอะเลยอ่ะ เอาไว้ไปดูอีกรอบดีก่า......อิอิ
8月10日 ทำไมต้องโกหก......นั่นน่ะสิ ทำไม ?ดีใจที่แกยังแคร์ความรู้สึกคนอื่น.......แต่แอบน้อยใจนิดๆที่แกลืมแคร์ความรู้สึกของเพื่อนแกคนนี้
ทำไมต้องโกหก......นั่นน่ะสิ ทำไม … ? ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ตอนแรกก้อไม่เข้าใจ ว่าทำไมต้องโกหกคนอื่นด้วย ทำไมต้องบอกเค้าด้วยว่า .... “เราไม่ได้เจอกัน”.... ณ วินาทีที่แกบอกเรามาว่าให้พูดให้ตรงกันนะ ....................ว่าเราไม่ได้เจอกัน..................... ตอนนั้นก้อได้แต่พยักหน้ารับ แต่ก้องงๆ ว่าทำไม...... นั่นน่ะสิ ทำไม..... ช้านกะแกเจอกัน ผิดมากหรือไง หรือว่าใครจะว่า หรือแกกำลังเกรงใจใครอยู่ วันนี้ชั้นได้คำตอบของทุกข้อสงสัยแล้วล่ะแก ...... ว่าทำไม ? …………………… …………………. ………………… ทำไมน่ะเหรอ ก้อเพราะแกกำลังแคร์เค้าน่ะ แกกลัวว่าเค้าจะโกรธแก.....กลัวว่าเค้าจะไม่เข้าใจแก แกกำลังแคร์เค้า แกกำลังแคร์คนที่แกเรียกว่าเพื่อน ซึ่งมันก้อเป็นเพื่อนชั้นด้วย แต่แกกลับลืม....... ..........แกลืมคิดถึงความรู้สึกของชั้น.....คนที่แกก้อเรียกว่าเพื่อน...เหมือนกับพวกเค้า พวกเราเป็นเพื่อนกัน ทำไมเรากับแกถึงมาเจอกันไม่ได้ ทำไมต้องโกหกคนอื่น
ชั้นดีใจนะที่อย่างน้อยแกอ้ยังรุ้จักที่จะแคร์คนอื่นบ้าง แต่ก้อเสียใจว่ะ ...ที่แกลืมคิดถึงความรุ้สึกชั้น ถ้าชั้นถามแกได้.......ชั้นคงถามแกไปแล้ว ว่าที่ผ่านมา...แกเคยคิดถึงความรู้สึกชั้นบ้างหรือเปล่า แกเคยแคร์คนที่แกเรียกว่าเพื่อนสนิทคนนี้บ้างมั้ย
ช้านดีใจกับคำว่าเพื่อนที่แกมีให้นะ แต่ช้านก้อแอบเสียใจ
......ที่บางครั้ง...... ความใกล้ชิดมันมักทำให้เรามองข้ามกันไปทุกครั้ง มันจึงไม่แปลกที่เราจะลืมนึกถึงความรุ้สึกของอีกฝ่าย
เราคงใกล้กันเกินไป บางทีถ้าเราห่างกันบ้าง มันอาจจะทำให้อะไรๆดีขึ้นก้อได้
และมันคงจะดี ถ้าการที่เราห่างกัน มันจะทำให้แกคิดถึงชั้นมากขึ้น อีเพื่อนแรด 7月25日 DONT UNDERSTAND U I DONT UNDERSTAND U
WHY U DONT TALK TO ME
I CALL U
U SEE ME I AM SURE
BUT I FEL UPSET WHICH U DO
TELL ME WHO R U?
NOT U OR NOT?
WANT TO ASK U ABOUT STH.
BETWEEN US
.....FRIENDSHIP .... STILL THERE?
I MISS U BUT U DONT
I CARE U BUT U DONT
I WANT TO ASK U?
FOR ME....U R FRIEND
BUT....FOR U......WHO IAM?
FRIEND.....OR.......PERSON WHO PASS COME AND GO AWAY FROM?
อีแรด
6月30日 เส้นขนานเส้นขนาน “เธอยังรักคนที่เธอเคยรัก......เหมือนกับชั้น......ที่ยังรักคนที่ชั้นเคยรัก....นี่แหละมั้งที่เค้าเรียกกันว่า....เส้นขนาน...” คนเราแม้รักกันแค่ไหน บางทีเค้าสองคนอาจรักกันไม่ได้ ..................เหมือนกับเส้นขนาน.................................... เส้นตรง 2 เส้นที่เริ่มจากจุดเดียวกัน ลากออกไปพร้อมๆกัน แต่แปลก....ที่ไม่สามารถจะมาบรรจบกัน ได้ เธอยังรักคนที่เธอเคยรัก เหมือนกับชั้น ที่ยังรักคนที่ชั้นเคยรัก ความรักของเราคงไม่กลายเป็นเส้นขนานตามที่เค้าว่ากัน หากคนที่ชั้นยังรัก...........เป็นคนอื่น..........ที่ไม่ใช่เธอ ถ้าชั้นรักคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ ถ้าคนที่ชั้นยังรักไม่ใช่เธอ มันคงจะดีนะ..................เพราะชั้นคงไม่รู้สึกเจ็บแปลกๆ ในทุกครั้งที่ได้ยินว่า ........................เธอยังคงรักเค้า..................... แต่มันก้อดีเหมือนกันนะ .........ที่ชั้นได้ยินว่าเธอยังรักเค้า แม้จะเจ็บ.......แต่อย่างน้อยมันก้อทำให้ชั้นได้รู้ใจตัวเองว่า…… …………….. …………… ……………. ………….. ชั้นก้อยังรักคนที่ชั้นเคยรักเช่นกัน.......... ขอบคุณเธอนะ........ที่ทำให้ชั้นได้รู้ใจตัวเอง…ว่ายังรักเธออยู่ ขอบคุณความเป็นเพื่อนของเรา.......ที่ทำให้ทุกวันนี้ชั้นได้ชื่ว่าเป็นเพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่สุดของเธอ
ขอโทษที่เพิ่งรู้ตัว..............ว่าชั้นเอาความเป็นเพื่อนบังหน้า เพื่อจะได้มีเธออยู่ใกล้ๆแบบนี้ ขอโทษ......ที่ชั้นกลับไปรักเธอ.........เหมือนวันนั้น…….วันที่เธอสอนให้ชั้นได้รู้จักกับคำว่ารัก
และขอบคุณเธออีกครั้ง..........ที่ทำให้ชั้นได้เรียนรู้ว่า วันนี้ชั้นควรจะทำยังไงต่อไป สิ่งที่ชั้นรู้ ณ ตอนนี้ก้อคือ ................ชั้นควรถอยห่างออกมาจากเธอ............ .............ชั้นควรเลิกเป็นห่วงเธอ............ .............ชั้นควรเลิกพบเธอ...............ซักระยะ มันคงจะดีขึ้น............ถ้าชั้นสามารถทำที่ว่ามาทั้งหมดได้ .......... ทุกอย่างก้อคงจะเป็นไปได้ด้วยดี................ถ้าหากชั้นเลิกที่จะคิดถึงเธอได้..........มันคงจะดีเนอะ 6月7日 เพื่อนรักคนแรก ........“ เพื่อนรักคนแรก”........
ผู้หญิงคนนึงที่โชคชะตาอาจเล่นตลกให้เราสองคนได้มาเป็นเพื่อนกัน นับจากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ก้อร่วม 11 ปีได้แล้วที่คบกันมา
ถ้าถามว่าคุ้มมั้ย ? กับเวลาที่ยาวนาน ก้อคงตอบได้เลยว่า......คุ้มมาก....(.แต่ก้อเสียใจมากเหมือนกันนะ) 11 ปี แลกกับ บทเรียนที่แสนจะมีค่า 11 ปี แลกกับ ความลับของคำว่า.....มิตรภาพที่แท้จริง...... ...................11 ปี ................. เวลาที่ยาวนาน แลกมาด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคราบน้ำตา
มิตรภาพ.....ซื้อไม่ได้ด้วยเงิน...... แต่ซื้อได้ด้วยใจ......
เรื่องราวที่เกิดขึ้น มันซับซ้อนวุ่นวาย แต่ก้อสรุปได้แบบเดิมๆ
บทเรียนที่ได้รับมาตลอดช่วงเวลาที่คบกัน มันกลายเป็นเรื่องปกติ ไปตั้งแต่ตอนไหนก้อไม่รู้สินะ มันกลายเป็นความเคยชิน.....เฉยชา......จนไม่รู้สึกอะไร
หลายครั้งที่เราทะเลาะ ผิดใจกัน หลายเรื่องที่ทำให้เราไม่พูดกัน เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง แต่เราก้อกลับมาคุยกันเหมือนเดิม
จนในที่สุด ครั้งนี้ที่เรามีปัญหากัน เราไม่คุยกัน แล้วเราก้อกลับมาคุยกัน............เหมือนเดิม แต่เรากลับรู้สึกว่า............มันไม่เหมือนเดิม !!!
ใช่....เรายังเป็นเพื่อนกันได้ เรายังคุยกันได้เหมือนเดิม เพียงแต่ .......เราไม่ได้รักกันมากเหมือนเมื่อก่อน...... ก้อเท่านั้นเอง
ปล. ชั้นยังเป็นเพื่อนกับแกเหมือนเดิมนะ ชั้นยังเป็นห่วงแกเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก้อคือ......ชั้นรักและเป็นห่วงแกน้อยลงกว่าเดิม แกโกรธได้นะ ชั้นไม่ว่า ชั้นแค่อยากให้แกรับรู้ไว้แค่นั้นเอง เพราะเหตุผลที่เป็นแบบนี้มีเพียงเหตุผลเดียว.ก้อคือ….. .......บทเรียนที่ได้รับจากแกมันทำให้ชั้นเจ็บมากเกินกว่าที่จะกล้าเปิดรับบทเรียนต่อไปอีกแล้ว..... นี่แหละมั้งที่ทำให้ชั้น.......รักแกน้อยลง......... 6月6日 เมื่อคืนอ้วก เพราะยาอ่ะวันนี้รู้สึกคลื่นไส้ อยากอ้วก
เมื่อคืนก้ออ้วกไปแล้วทีนึง
เฮ้ออออออออออออออออออออออออออออออออ
อยากไปเที่ยวทะเลอ่ะ
เหอออออออออออออออ
อยากพักจัง 6月5日 อยู่ๆ ก้อคิดถึงขึ้นมา ไม่มีไร ก้อแค่ ...คิดถึง....เคยมั้ย....
ที่เกิดคิดอยากย้อนเวลากลับไป
เคยมั้ย....
ที่คิดต่อไปอีกว่า
แล้วถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้จริงๆ
ปัจจุบัน และ อนาคต ข้างหน้า
จะเป็นแบบไหน
มีนะ หลายครั้งด้วย
ที่อยากย้อนกลับไป
อยากกลับไปหาวันเก่าๆ
อยากกลับไปแก้ไขในสิ่งที่คิดว่า.....เราไม่น่าทำ....
แต่
คิดไปคิดมา
มันก้อไม่อยากแล้วล่ะ
คงเหลือแต่ความเสียดายมากกว่า
และอีกอย่างที่รุ้สึก
เวลาที่คิดถึงเรื่องวันเก่าๆวันนั้น
ก้อคือ
.....เสียความรู้สึก......อย่างมาก.....
"เพื่อนรักคนพิเศษ"
คิดถึงจัง
ไม่รุ้นานแค่ไหน ที่เราไม่เหมือนเดิม
จริงอยุ่ที่เวลาเราเจอกัน คุยกัน
เรายังคุยได้
แต่เราก้อคงรุ้กันได้เอง
รุ้ด้วยความรุ้สึกแความผูกพัน
ว่า
มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปแล้ว
เหมือนมีไรที่มันกั้นไว้อยู่
และดูเหมือนสิ่งที่กั้นไว้
ยากที่จะเอาออกซะด้วยสิ
เรื่องราวเก่าๆ ในอดีต ที่ผ่านไปแล้ว
หากทุกคนสามารถย้อนไปแก้ไขได้
โลกนี้ก้อคงจะวุ่นวายพิลึกเลยแหละ
วันนี้ไม่มีไรมากหรอกนะ
เพียงแต่
....อยู่ๆก้อคิดถึง.....เค้าขึ้นมา
...."เพื่อนรักคนพิเศษ".......คิดถึงต๋องนะ .....เพื่อนรัก
1月17日 เราทำผิดหรือเปล่าเนี่ยนี่เรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย
เราทำผิดมั้ย......เราทำถูกหรือเปล่า
หลายคนทักท้วง....ในสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
แต่คิดๆดูแล้ว....ตอนนี้เราเริ่มสับสนแล้วล่ะ
......ตกลงสิ่งที่เราตัดสินใจทำไป......
.....เราทำเพื่ออะไร....เราทำเพราะอะไรกันแน่
วินาทีแรกที่เห็นหน้า...มัน....ในวันที่มันรับรู้เรื่องที่เราตัดสินใจ
ถ้าสิ่งที่เห็นคือสิ่งที่ออกมาจากใจมันจิงๆ
บอกตรงๆ...รู้สึกเศร้ายังไงไม่รุ้
เวลาที่เห็นหน้ามัน.....เหมือนเราทำผิด
แทนที่จะดีใจกับคำยินดี
แต่เรากลับรุ้สึกแย่ที่ได้ยิน
มันยิ้มได้นะ.....แต่กลับอยากร้องไห้ด้วยมากกว่า
...........
...........
การให้โอกาสคนๆนึง....มันเป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือเปล่า
เราแค่อยากให้โอกาสเค้าและให้โอกาสตัวเอง
ให้โอกาสในการที่เค้าขอ...อยากจะดูแลเรา
และให้โอกาสตัวเอง...ที่จะเปิดรับใครซักคน
แค่หวังว่าวันนึง....จะทำให้เค้าแน่ใจในความรู้สึกตัวเองมากขึ้น...ก้อได้
เค้าอาจรู้สึกตัว....ว่าที่จริง.....สิ่งที่เค้าเข้าใจและเรียกมันว่า..."รัก"...
บางทีอาจไม่ได้รุ้สึกแบบนั้นก้อได้
เราก้อเป้นเพียงเรา.......ไม่ใช่คนดีอะไรมากมาย
เป็นเราที่ยังให้ความสำคัยกับเพื่อนมากกว่าอย่างอื่นเสมอๆ (ยกเว้นครอบครัวนะ)
เค้าเองก้อยังสับสนเรื่องของเราอยุ่ไม่ใช่น้องเลยนะ
ก้อเรื่องเพื่อนๆของเรานี่แหละ
เรามักละเลยคนที่ให้ความสำคัยกับเรา
อาจเป็นเพราะว่า......เรามักให้ความสำคัญกับคนรอบข้างที่เรารักมากกว่าก้อเป็นได้
ทุกวันนี้ชีวิตมักมีปัญหา
เรื่องเพื่อนๆเสมอ
บางอย่างถ้าเราให้ความสำคัญมากไป
เราก้อคาดหวังมาก
พอคาดหวังมาก
เราก้อผิดหวังมาก
แต่สำหรับเพื่อนเราไม่ได้ผิดหวังเพราะความคาดหวังที่มีมากไปนะ
แต่เราผิดหวังเพราะ....เรารักพวกมันมากไปตะหาก
มีคนหลายคน
มีเรื่องหลายเรื่อง
ที่เกิดขึ้น
คนรอบข้างบางคนก้อเข้าใจเรา
บางคนก้อคงไม่เข้าใจ
ในบางเรื่องเราห้ามความคิดกันได้
แต่ในบางเรื่อง...เราก้อไม่สามารถห้ามความคิดใครได้
มีคนๆนึงบอกเราว่า....ใครจะคิดยังไงไม่ต้องสนใจ เพราะเราห้ามได้อยู่แล้ว
ปล่อยไปเถอะ....ขอเพียงแค่...."เราสุข"...."แกสุข"....."ก้อพอ"
"เพื่อน".....เป็นมิตรภาพที่ยาวนานที่สุด
เป้นสิ่งที่ยู่กับเรานานที่สุด
เราไม่ต้องทะเลาะกันเหมือนแฟน
เพราะเราทะเลาะกันเราก้อดีกันได้
เราด่ากัน คุยกัน เตือนกันได้ในทุกเวลา
เราเข้าใจกันเสมอ....เพราะเราคือเพื่อนกัน
อาจเป็นเพราะว่า..."มิตรภาพ"...เป้นสิ่งที่จะอยุ่กับเราไปตลอดชีวิตก้อได้นะ
เราถึงให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนมากขนาดนี้
มากจนทำให้คนรอบข้างเข้าใจเราผิด
มากจนทำให้เราต้องเกือบเสีย...เพื่อนสนิท...ตนพิเศษไป
เพื่อนๆรอบข้างเรา จะมีซักกี่คน
ที่เข้าใจเรา
เข้าใจในสิ่งที่เราทำ
เข้าใจในคำว่า...เพื่อน...และ....มิตรภาพ...ของเรา
ว่ามันมีค่าแค่ไหน
ไม่ต้องขอมากก้อได้นะ......คนที่เข้าใจ
ขอแค่คนเดียวก้อพอ....
1月14日 ชีวิตที่เหลืออยู่......เคยมั้ย.......
บางวันตื่นมาพร้อมคำถามที่ว่า........
เราได้ทำอะไรที่อยากทำหมดแล้วหรือยัง ?
....... บางทีก้อเคยคิด......
ว่าผิดมั้ยที่บางครั้ง....เราเลือกทำในสิ่งที่เราอยากทำ
เราเลืกทำในสิ่งที่ใจเราบอกว่า.....ต้องทำ
เรื่องบางเรื่อง
คนบางคน...
อาจมีที่หลายเรื่อง.......เกิดขึ้น........
แล้วใครบางคนไม่เข้าใจ.....
และก้อมีหลายเรื่องที่เกิดขึ้น.....แล้วมีใครซักคนเข้าใจ
แต่คงน้อยกว่าคนที่ไม่เข้าใจนะ....
เพื่อนรัก....... คนพิเศษ
เคยมอบให้คนนึง
วันนี้มีคำใหม่มานเสนอ
...
...
.....
......
...........
............"เพื่อนรักคนสำคัญ"....................
มันก้อคล้ายกันแหละ กับ..."เพื่อนรักคนพิเศษ"....
เพียงแต่มอบคำๆนี้ให้กับ......คนละคนกัน....
ก้อเท่านั้นเอง
.......เหนื่อยจังเลยอ่ะ.....
ไม่รุ้จะเขียนไรต่ออ่ะ
ปล. คิดถึงแกจังว่ะ
12月23日 เหนื่อย.......อีกแล้วล่ะเหนื่อยอีกแล้วล่ะ
...............แต่เหนื่อยใจนะ.........
อยู่ๆก้อเป็นแบบเดิมอีก
ทำไมนะ
.............บางอย่างกะบางเรื่อง...........เราควรทำไงดี 10月22日 เหนื่อยใจกับความสัมพันธ์ที่มีอยู่จังเลยเลือกได้มั้ยนะ....คงไม่ได้หรอก
....อยากย้อนเวลาจัง
อยากกลับไปวันนั้น วันที่ทำให้มิตรภาพระหว่างเราเปลี่ยนไป
วันที่ทำให้ความเป็นเพื่อนของเราสองคนต้องสั่นคลอน
วันที่ทำให้เราต่างก็ต้องสงสัยในความรู้สึกของตัวเอง
วันที่ทำให้เราต้องห่างกันเหมือนตอนนี้
....แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
ไม่มีทางเลย
คิดถึงวันนั้นจัง
วันที่มิตรภาพของเรามีอยู่ในใจของเราทั้งคู่
วันที่เธอเป็นห่วงเราจนอาจารย์ด่า
วัน............ที่เราต่างก็รับรู้ได้ว่าเรารักและเป็นห่วงกันมากขนาดไหน
แต่.....มันก้อจบไปแล้วล่ะ
จบไปพร้อมกับความรู้สึกดีๆที่เคยให้กัน
จบลงเพียงเพราะ.....ความรักความห่วงใยที่เราต่างมีให้กัน.....เพียงเพราะมันมากเกินไป
มันมากจนทำให้เราทั้งคู่ต่างเข้าใจกันผิด
ไม่รุ้จะเขียนไรแล้ว
รุ้แต่ว่า.....เหนื่อยจัง
เหนื่อย
เสียใจ
เสียดาย
เสียแรง
เสียดายเวลา
ที่สำคัญ
เสียความรู้สึกอย่างมากกกกกก......จิงๆ
รู้ไว้นะ.......เราเสียใจที่นายคิดแบบนั้น
เสียใจที่แกคิดแบบนั้น
เสียใจที่แกเชื่อคนอื่นมากกว่าคนที่แกเคยบอกว่าเค้าเป็นเหมือนเพื่อนสนิท......อย่างชั้น
เสียใจว่ะ 10月8日 ความห่างไกล....ที่แอบทำร้ายความสัมพันธ์ระหว่างเราอย่างเงียบๆ มันนานแค่ไหนแล้วนะ ที่เราไม่ได้เจอกัน นับตั้งแต่วันนั้น ..... งานรับปริญญาของเรา....การที่เราไกลกัน....บางทีมันอาจทำให้เราคิดถึงกันมากขึ้น
แต่บางครั้ง....มันกลับทำให้เรา....แอบร้องไห้ในใจ....ก้อได้นะ
 ถ้าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเริ่มมาจาก....วันนั้น.....
เราก้ออยากย้อนเวลากลับไปวันนั้น
จะไม่ให้มันเกิดขึ้น
ไม่ไห้เธอต้องรู้สึกแบบนั้น
เพราะอย่างน้อย......ถ้าไม่มีวันนั้น......วันนี้เราคงยังเป็นเหมือนเดิม
.....เป็น..."เรา"....ที่แม้ว่าจะไกลกัน....ไม่เจอกัน...
.....แต่เรารักและคิดถึงกันได้....
เราเข้าใจกันได้....แม้ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ...
"เราจะยังเป็นเราทั้งคู่.....ที่ยังเรียกกันว่า....เพื่อนรักคนพิเศษ"
.....แม้ว่าวันนี้เราจะไกลกัน ไม่เหมือนเดิม...
แม้ความห่างไกลจะแอบทำร้ายความสัมพันธ์เราอยู่อย่างเงียบ
.....แม้บางทีมันจะทำให้เราท้อจนต้องมีน้ำตา...
แต่สิ่งนึงที่ยังคงอยู่ในใจเราตลอดไป...
......คือความทรงจำที่ดีๆ.....ที่อย่างน้อยครั้งนึง..ก้อได้รับรู้ว่า....."รัก"....จากปากคนที่เราเรียกว่า เพื่อนรักคนพิเศษ
....อย่างเค้า...
.....ไม่ว่าคำพูดนั้นจะออกมาด้วยอารมณ์ไหนก้อตาม...แต่อย่างน้อย...
...ครั้งนึงเราก้อเคยเป็นเพื่อนกัน....เพื่อนที่รักและเข้าใจ....โดยไม่มีคำว่าผู้ชายและผู้หญิงเข้ามาเกี่ยว
.....
......และสิ่งที่สำคัญที่สุด....นั่นก้อคือ.....เรามีบางอย่างที่ได้จากกันและกัน..
......นั่นก้อคือ....ความรักที่บริสุทธิ์ใจ....ที่ได้จาก....คนที่เราต่างเรียกกันว่า.....เพื่อนรัก
 ปล. อาจจะเจ็บในใจอยู่บ้างแต่จะเจ็บให้น้อยที่สุด
จะเอาความเข้าใจที่เราเคยมีให้เธอ
มาแทนที่ความเจ็บที่มีอยู่ตอนนี้
สัญญา....
8月12日 ไปญี่ปุ่นมา.....ฝันเป็นจริงแล้วล่ะไม่ได้อัพนานมากแล้วล่ะ
มาเข้าอีกทีสเปสก้อเปลี่ยนไป เล่นเอามึนเลยล่ะ บอกตรงๆไม่ค่อยชอบแบบนี้เลยอ่ะ
สเปซมันแปลกๆ แต่ก้อช่างเหอะ
วันนี้มีเรื่องมาระบายด้วยล่ะ
........เมื่อวันที่ 25-31 กรกฎาคม ที่ผ่านมา
ฝันเป็นจริงแล้วล่ะ
ทำไมน่ะเหรอ........
ก้อได้ไปญี่ปุ่นมาน่ะสิ คำถามแรกที่เกิดกับตัวเอง หลังจากที่ได้ฟังผู้จัดการบริษัทบอก
ก้อคือ.....ฝันไปป่าวว่ะเนี่ย
เรากาลังจาได้ไปญี่ปุ่นอ่ะ........*****พระเจ้า******......
ไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลยอ่ะ....
*****จริงๆๆๆๆๆ******
ไม่ได้โกหกหนูช่ายมั้ยค่ะเนี่ย...........ได้แต่อึ้งและเดินออกมาจากห้อง
คิดในใจ......****ได้ค่ะ พยายามเต็มที่.....สู้โว้ย*****
ก็แหม......ใครจะไปคิดล่ะ ว่าฝันจะเป็นจิงเร็วขนาดนี้
เคยคิดว่าครั้งนึงในชีวิต.......ขอแค่สักครั้ง.....***ที่ได้ไปเยือนประเทศที่เราฝันไว้****
สักครั้งในชีวิต
ไม่คิดว่าว่าจะได้ไปเร็วแบบนี้นี่หน่า
เชื่อมั้ยว่าวินาทีแรก .......แทบอยากกรี๊ดดังๆ
****คิดอยุ่เพียงว่า......*****ครั้งเดียวก้อไม่เสียใจ.....ถ้าได้ไปครั้งนี้แล้วเค้าไม่ให้ไปอีก***
ไม่มีความคิดหวังอยากไปเป็นครั้งที่ 2 เลย ....
****เพราะอะไรน่ะเหรอ***
ก้อเพราะ*****การที่เราจะไปญี่ปุนไม่ได้ขึ้นอยู่กะใครน่ะสิ
*****การได้ไปญี่ปุ่น..มันเป็นความฝันของเราอยู่แล้ว
ต่อให้ครั้งนี้เราไม่ได้โอกาสที่ดีจากพี่ๆที่บริษัท
ยังไงก่อนจะลาโลก ..... ซักครั้งในชีวิต......เราก้อต้องหาทางไปเยือนญี่ปุ่นให้ได้....**ด้วยตัวเราเองอยุ่แล้ว**
เพราะมันคือความฝัน.....มันคือกำลังใจ......มันคือสิ่งผลักดันที่ทำให้เรามีวันนี้
*****การทำงานทุกวันนี้ที่ราบรื่นได้......ก้อเพราะใจเราเอง....****ใจที่มีรักในญี่ปุ่น*****รักในความฝันและความเชื่อมั่น**
แม้ว่าหลายครั้งที่ยังขาดความพยายาม*****ขาดความตั้งใจ....
****แต่สิ่งนึงที่ยังอยู่***.......****นั่นก้อคือ....ความฝัน....**
เพราะสิ่งนี้ไม่เคยหนีจากเราไปไหนเลย
****มีความฝันหลายอย่างที่เราต้องทำให้มันเป็นจริง
วันนี้บางเรื่องอาจทำสำเร็จแล้ว
บางเรื่องอาจยังมาไม่ถึง
แต่อย่างน้อย.....ในวันนี้.....
****เราก้อยังดีใจที่เรายังมีความฝันอยู่****
ดีใจที่เรายังยิ้มได้กับฝันที่มี
*****แม้ว่ามันยังไม่สมบูรณ์แบบตามที่ฝันไว้ก้อตาม*****
แล้วจะมาเล่าให้ฟัง....ก้าวแรกที่เหยียบญี่ปุ่น
.......**ดินแดนในฝัน**.....
12月31日 ปีใหม่.....แล้วจะปีใหม่แล้วนะ..........เรื่องเดิมๆยังสะสางไม่เสร็จเลย
แล้วเราควรทำไงดีล่ะ.....
คำพูดที่เราได้ยินจากทั้งคู่
เราจะเชื่อใครได้บ้าง........เราควรทำไงดี
ระหว่างเรากับเพื่อน......คนนั้น....
.....
....
....
..
.
.
..
......
.......
เราต้องจบกันจิงๆใช่มั้ย
"อะไรที่ทำแล้ว ถึงจะเรียกได้ว่า ถูกต้องที่สุด"
"ทำตามใจ สั่ง.......หรือ......สั่งให้ใจทำตามเรา"
12月13日 เหนื่อยจังเลย......วันนี้ก็เหมือนเดิม....ไม่มีไรที่ทำแล้วรู้สึกดีขึ้นเลย เราก็ยังเป็นคนเดิมที่ยังคงนึกถึงเรื่องราวเก่าๆในวันนั้นอยู่
หากย้อนเวลาได้.......จะกลับไปอดีต.......หรือว่าอนาคต....
ถ้ามีใครมาถามเราตอนนี้....เราคงสับสนน่าดู ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง
แต่ถ้าทำได้จริงๆ......
เราอยากจะกลับไป........คืนนั้น.....
คืนที่ทำให้ความเป็นเพื่อนระหว่างเรา......กับ.....เพื่อนรักคนพิเศษคนนั้น
ต้องเปลี่ยนไป....เปลี่ยนไป.....มาจนทุกวันนี้
ถ้าเลือกได้
..... ...
.............. ..........
ขอให้คืนนั้นหายไป...........ขอให้ความทรงจำที่มีในคืนนั้นหายไป
ขอให้เราลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น.......ทั้งหมด
เพราะว่า..........บางที.........วันนี้..........อะไรๆมันคงจะดีขึ้นกว่าเดิมก็ได้
*******เพื่อนกัน เราก็เป็นเพื่อนกันมานาน******* *****ทำไม วันนีเธอถึงเปลี่ยนไปล่ะ********
ยังคงถามคำเดิม******เธอเปลี่ยนไปจริงๆ******หรือเราที่คิดไปเอง*****
****ความเป็นเพื่อนที่เรามีให้*****มันมากเกินไป*****จนทำให้เธอต้องมาสงสัย****
***ในคำว่าเพื่อนของเราใช่มั้ย*****
11月19日 ตั้งแต่วันนั้น......จนมาวันนี้.....เราก็ยังเหมือนเดิมนานแล้วนะ นับจากวันนั้น .........
เราก็ยังไม่ได้คุยกันเลย
ไม่รุ้เหมือนกันนะว่า......ระหว่างเราสองคน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
คำว่า...."เพื่อน".....ที่เราเคยมีให้กัน มันหายไปไหนหมด
ความรัก.....ความผูกพัน.....ความห่วงใย
มันไม่มีเหลือเลยหรือยังไงนะ
ตกลงแล้ว......ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้......
.....มันเหมือนลดลง.......หรือว่า.........เธอที่เปลี่ยนไป.........
การฝึกงานก็ผ่านไปแล้ว 3 อาทิตย์ ทุกอย่างก็โอเคนะ
ไม่มีไรน่าห่วง.....มีแต่
........ต้องมานั่งคิด....คิด....แล้วก็คิด
....คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ....ที่มันยังคงค้างคาใจอยู่
ความสงสัยที่ว่า......ทำไมเราถึงต้องคิดถึง คนที่เราไม่คิดว่าเราจะต้องมานั่งคิดแบบนี้ด้วย ทำไมไม่ใช่ คนอีกคน ที่เราควรจะคิดถึงมากกว่า
ตกลงแล้ว เค้าคิดยังไง และเราล่ะ........
"เพื่อน".....คำๆนี้ไม่ได้ทำให้เรา...ยิ้ม...และมีความสุขได้อย่างเดียวนะ
บางครั้ง....."เพื่อน".....คำนี้....ก็ทำให้เรา.....มีน้ำตาได้เหมือนกัน
|
|
|
